1 november 2024 - Een dag anders dan anderen?

Denk ik op een dag als vandaag meer aan jou dan op elke andere doorsnee dag? Nee, niet echt. Ik sta op en ga slapen met mijn gedachten bij jou.

En ja, het is nog steeds KAK, KUT EN KLOTE.

Onlangs had ik een gesprek met een vriendin die haar dochtertje verloren heeft aan kanker en we vroegen ons af: wat is ons "eind"station in deze 'fase' van rouw en verdriet?

Op dat moment kwam het woord be-RUSTing in mij op.

Rust vinden
In de wetenschap dat we niets hadden kunnen doen om dit te voorkomen
In het be-leven van elke dag zonder jou
In het besef dat jij gelukkig was
In de leuke herinneringen die jij ons gaf

Onlangs had ik de bedenking:  ik heb het ergste meegemaakt in mijn leven. Het kan alleen maar beteren, toch?

En dat houdt me op de been, elke dag, elke stap vooruit.

Is het gemakkelijk? Nee, niet echt. Ik, net zoals elke andere die jou mist, we doen ons best. En soms hebben we goede momenten, zelfs dagen en soms is de rauwe pijn van onnoemelijk verlies allesoverheersend.

We doen voort omdat we niet anders kunnen en willen. En dat zou je ons toegewensen: ten volle in het leven staan,  net zoals jij

Liefs
Jouw mama ❤️