30 maart 2024 - Zorg jij ervoor dat mijn huis nog recht staat als ik thuis kom?

ag lieverd

Al die eerste keren, nu jij er niet meer bent.

Vandaag schrijf ik je tekst vanuit Athene met zicht op de Akropolis. De hoogste berg in Athene, daar waar de goden werden geëerd, dichtbij de hemel.

En ik denk: hoe fijn zou het zijn als ik mijn arm zou uitsteken en de hemel zou kunnen aanraken (daar waar jij bent). 

Ik weet dat je het niet anders zou hebben gewild. "Ma'ke, jouw reizen, niet cancellen maar doen." Want jij weet hoeveel ik ervan hou om nieuwe culturen op te snuiven en mensen te ontmoeten.

Daarin leek je niet op mij 😊 Jij ging steeds wel mee. Je amuseerde je, niet door naar gebouwen te kijken maar door aan foto-bombing te doen en alles toppie te vinden. Want daar hield jij wel van: een goeie grap, de vrolijke noot binnen mijn gezin.

Je vond het belangrijk om samen dingen te doen, te praten met elkaar en daar maakte je op vakantie tijd voor.

Na enkele dagen stond je neus meestal al naar huis. Je was niet liever als thuis, in de garage, bij je vrienden, Jonie... alles dichtbij.

Je genoot van samen-zijn en je te omringen met mensen die een plek hadden in jouw hart.

Die gedachte vult mijn hart met liefde.

Niet treuren maar het leven ten volle pakken, zou jij willen. Awel, mijn zoon, ik doe mijn best.

Liefs
Je mama

P.S.: zorg jij er ook deze keer voor dat ons huis nog recht staat als ik thuiskom? 😉