8 juli 2024 - 5 maand
Dag lieverd
5 maand geleden op dit tijdstip probeerde ik het meest onwezenlijke te bevatten: dat jij er niet meer bent.
De daaropvolgende dagen, weken, maanden hoorde ik dat het overlijden van een kind het zwaarste/ergste is dat je als moeder kan overkomen. En ik heb me heel lang afgevraagd: is dat zo????
Want ik heb cliënten in mijn praktijk die dierbaren verloren zijn: een ouder, een zus... en zij zijn even verdwaasd, omver geblazen door het afscheid en het enorme verdriet. En ja, ik weet, verlies kan je niet afwegen.
Het was pas toen Manu Keirse, autoriteit op het gebied van rouw en verlies, me zei: "Ilse, de dood van een kind is het ergste dat je als moeder kan overkomen", dat ik het geloofde en het kwam binnen als een mokerslag.
Ik heb vele keren tegen jou gezegd tijdens het afscheid nemen: hiervoor heb ik jou niet op de wereld gezet.
Kinderen zijn toekomst. In mijn job als mama en leerkracht vond ik het geweldig om jou, je zus, je broer en vele jongeren te begeleiden, kansen te creëren zodat jullie je plekje konden vinden in de wereld.
En je was er zo klaar voor.
Rationeel, besef ik dat je een leuk, mooi, spannend, geliefd leven hebt gehad.
Het had alleen 4 keer zo lang mogen duren zodat je op je 84 jaar omringd door kinderen en kleinkinderen spannende verhalen had kunnen vertellen. Ik had het je zo graag gegund.
Elke dag denk ik aan je.
Elke dag mis ik je.
Elke dag is een lach en een traan.
Elke dag is over-leven en we doen dat goed. Iedereen is geslaagd voor de examens. Nog wat stage, een thesis en een scriptie en dan zijn we allen afgestudeerd.
Je broer en zus hebben ondertussen je kleerkast gereorganiseerd. Quint is blij met een overvolle kast aan extra kleding 😉. Yentl test je bed ondertussen uit. En we laten je graag aanwezig in ons huis.
Je geur verdwijnt stilletjes en de herinneringen komen en gaan. Soms voer ik ellenlange gesprekken met je en kan me je antwoorden levendig oorstellen.
Het wereld draait door, ook al zouden we het graag anders willen.
Liefs
Je mama